June 23, 2024
அரசியல் கட்டுரைகள்

தமிழ் பொது வேட்பாளர் என்ற கருத்தியல் மீது வீசப்படும் அர்த்தமற்ற விவாதங்கள்?

தமிழ் பொது வேட்பாளரை நிராகரிக்கும் தரப்புக்கள் ஏதோவொரு அரசியல் உள்நோக்கத்துடன் செயல்படுவது தெரிகிறது. தமிழர்களை மீளவும் எந்த திட்டமிடலும் இல்லாதவர்களாகவும் முட்டாள்களாகவும் ஆக்குவதற்கு முயல்வதாகவே தென்படுகிறது. அறிவுபூர்வமாக செயல்படத்தவறும் எல்லாச் சந்தர்பங்களிலும் எதிரிக்கு சேவையாற்றுவதாகவே அனைத்து நகர்வுகளும் அமையும். அத்தகைய நடவடிக்கைகளையே தமிழ் பொது வேட்பாளருக்கு எதிரானவர்கள் வெளிப்படுத்துகின்றனர். உரிய தரப்பினரது நோக்கம் தமிழ் மக்கள் உதிரிகளாகவும் சுயநிர்ணயமற்றவர்களாகவும் இறைமைக்கு உரித்தில்லாதவர்களாகவும் ஆக்குவதேயாகும். பொதுத்தளத்தில் தமிழ் பொது வேட்பாளர் இலங்கையின் அரசியலமைப்புக்கு உட்பட்ட நிறைவேற்றதிகாரத்தை அங்கீகரிப்பதாக அமையும் என்ற விவாதம் எழுந்துள்ளது. அத்தகைய விவாதப் பொருளை இக்கட்டுரை தர்க்கபூர்வமாக விளங்க முயலுகிறது.
தமிழ் பொது வேட்பாளர் என்பது 1977 ஆண்டு நிறைவேற்று அதிகாரம் கொண்ட ஜனாதிபதி முறைமையை தமிழ் மக்களது ஏற்றுக் கொள்வதாக அமைந்துவிடும் என்ற குற்றச்சாட்டு பரவலாக விவாதிக்கப்படுகிறது. இது வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்தை பலவீனப்படுத்திவிடும் என்பதுவும் குறிப்பிடப்படுகிறது. அத்தகைய நடைமுறை அரசியலமைப்பை அங்கீகரிப்பதாக அமைந்துவிடும் எனவும் கூறப்படுகிறது. இதில் இரண்டு முக்கிய விடயங்களில் தெளிவு ஏற்படுத்தப்பட வேண்டிய தேவை உள்ளது.

ஒன்று, 1976 ஆம் ஆண்டு வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்திற்கு அமைவாகவே 1977 ஆண்டுத் தேர்தலில் தழிழரசுக் கட்சி தேர்தலை எதிர்கொண்டு வெற்றியையும் தமிழ் மக்களின் அங்கீகாரத்தையும் பிரகடனத்தையும் பெற்றுக் கொண்டது. அத்தகைய பிரகடனத்தை 1972 ஆம் ஆண்டு அரசியல் அமைப்புக்குள்ளேயே பெற்றுக் கொண்டதென்பது புரிந்து கொள்ளப்பட வேண்டும். அதாவது வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம் 1972 ஆண்டு இலங்கையின் முதலாவது குடியரசு அரசியல் அமைப்புக்குள்ளேயே முன்மொழியப்பட்டடு 1977 ஆண்டுத் தேர்தலிலேயே தமிழ் மக்களது அங்கீகாரம் பெறப்பட்டது. அத்தகைய அங்கீகாரத்தின் கீழேயே ஆயுதப் போராட்டமும் அகிழ்சைப் போராட்டமும் வடிவம் பெற்றது. தமிழ் மக்களது இன்றைய இருப்பும் அத்தகைய தீர்மானத்தை சார்ந்ததாகவே அளவிடப்படுகிறது. அவ்வகையான இன்னோர் பிரகடனத்தை 1985 இல் திம்புவில் தமிழ் ஆயுதப் போராட்ட அமைப்புகளும் அரசியல் தலைமைகளும் இணைந்து முன்வைத்தன. அதுவும் 1977 ஆம் ஆண்டு அரசியல் அமைப்புக்கு கீழேயே முன்மொழியப்பட்டு ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது. இத்தகைய அறிவுபூர்வமான விடயத்தை தமிழ் பொது வேட்பாளர் பொறுத்தும் புரிந்து கொள்ளப்பட வேண்டும். 1976 ஆம் ஆண்டுத் தீர்மானத்தை மேலும் வலுப்படுத்துவதோடு உலகளாவிய அறிவியலில் ஏற்பட்ட வளர்ச்சியையும் உள்நாட்டில் ஏற்பட்டுள்ள இனநெருக்கடியையும் கையாளும் விதத்தில் 1985 திம்பு பிரகடனம் அமைந்திருந்தது. அனைத்துமே இலங்கையின் அரசியலமைப்புக்குள் நிகழ்ந்துள்ளதனால் இலங்கையின் அரசியலமைப்புக்கு உட்பட்டதென்று குறிப்பிட்டுவிட முடியாது. அல்லது இலங்கை அரசியலமைப்பினை மீறாது செயல்பட்டதென விளங்கிக் கொள்ள முடியாது. அத்தகைய தர்கரீதியான நிலையை ஏன் தமிழ் பொதுவேட்பாளர் பொறுத்து விளங்கிக் கொள்ள முடியாதுள்ளது. ஈழத்தமிழ் சிவில் அமைப்புக்கள் வெளிப்படுத்திய அறிக்கையின் பிரகாரம் தென் இலங்கை முன்வைத்துள்ள ஜனாதிபதித் தேர்தலை நிராகரித்து என தெளிவாக வரையறுத்துள்ளன. அது மட்டுமன்றி ஜனாதிபதி ஆவதற்கோ அல்லது இன்னோர் ஜனாதிபதியை தோற்கடிப்பதற்கோ தமிழ் பொது வேட்பாளர் இல்லை என்பதுவும் தெளிவாக முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது. அப்படியானால் ஏன் தமிழ் பொது வேட்பாளர் நிராகரிக்க முயலுகிறார்கள் என்பது முக்கியமானது.

தமிழ் பொது வேட்பாளர் என்பது ஈழத்தமிழரின் அரசியல் இருப்பை பலப்படுத்தக் கூடியது. ஈழத்தமிழரது ஒருமைப்பாடு சாத்தியமாகக் கூடியது. ஈழத்தமிழர் தேசியமாக செயல்படுகிறார்கள் என்பது உறுதிப்படுத்தக் கூடியது. அவர்களது சுயநிர்ணத்திற்கான கோரிக்கை என்றுமே வலுவாக உள்ளதென்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. எந்தச் சந்தர்ப்பத்திலும் வடக்கு கிழக்கை விட்டுக் கொடுக்கவோ அதன் நியாயத்தன்மையை கைவிடாது செயல்படவோ ஈழத்தமிழர் உறுதியாக உள்ளனர் என்பது உணர்த்தப்படுகிறது. அரசு வடக்கையும் கிழக்கையும் தனித்தனியாக கையாளுவது போல் அல்லாது தமிழ் மக்கள் வடக்கு கிழக்காக என்றுமே இயங்குகிறார்கள் என்பது தமிழ் பொது வேட்பாளர் பொறுத்து அவர்களது நடவடிக்கை உணர்த்துகிறது. வடக்கில் முள்ளிவாய்க்கால் கஞ்சி காச்சுவதில் எத்தகைய தடையும் அரசினால் பெரியளவில் ஏற்படுத்தப்படவில்லை. ஆனால் கிழக்கில் நீதிமன்ற நடைமுறைவரை சென்றுவிட்டது. தமிழ் மக்களைப் பொறுத்தவரை வடக்கு கிழக்காகவே செயல்பட முனைகிறார்கள். மக்கள் குழுவுக்குரிய இறைமைஇ சுயநிர்ணயம்இ தேசியம் என்பதை முன்னிறுத்துவதற்கான அணுகுமுறையே தமிழ் பொது வேட்பாளர்.

இதனை நிராகரிப்பவர்களது எண்ணம் தமிழ் மக்களது எதிர்காலத்தை முடிபுக்கு கொண்டுவர திட்டமிடுவதமாகவே தெரிகிறது. அதனை நோக்கி தமிழ் அரசியல் கட்சிகளும் அவற்றின் செயல்பாட்டாளர்களும் பயணிப்பார்களானால் தமிழ் மக்களது தேசியம் சுயநிர்ணயம் தாயகம் அனைத்துமே கலாவதியாகும். 2009 களுக்கு பின்னர் தமிழ் மக்களிடம் பலவீனமடைந்துள்ள கூட்டு உளவியலை மீட்பதற்கு தமிழ் பொது வேட்பாளர் பங்காற்ற முடியும். அதனை தமிழ் அரசியல் கட்சிகளும் அதன் தலைவர்களும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

இரண்டு, இலங்கையின் அரசியலமைப்புக்கு உட்பட்டே பாராளுமன்றத்திற்கான தேர்தல் நிகழ்கிறது. அதற்கு தமிழ் மக்கள் வாக்களிக்கிறார்கள். தமிழ் மக்களின் கட்சிகளே போட்டியிடுகின்றன. அது மட்டுமல்ல ஆறாவது அரசியலமைப்பின் உறுப்புரைக்கு அமைவாகவே பாராளுமன்றத்திற்கு தமிழ் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் அனுப்பப்படுகிறார்கள். அவர்களே தமிழ் மக்களைப் பிரதிநிதித்துவப் படுத்தப்படுகிறார்கள். அவை அனைத்துமே அரசியலமைப்புக்கு உட்பட்டதே. விடுதலைப் புலிகளால் உருவாக்கப்பட்ட தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பின் 22 பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களும் அத்தகைய அரசியலமைப்பு வரைபுக்குள்ளேயே பதவிப் பிரமாணத்தை எடுத்ததுடன் செயல்பட்டனர். அத்தகைய அரசியலமைப்புக்குள்ளேயே புரிந்துணர்வு (MOU) உடன்படிக்கை மேற்கொள்ளப்பட்டது. விடுதலைப் புலிகளின் தலைமையும் இலங்கை குடியரசின் பிரதமரும் செய்துகொண்ட உடன்படிக்கையும் 1977 ஆம் ஆண்டு அரசியலமைப்புக்குள் உட்பட்டதே. இவ்வாறு அரசியலமைப்புக்குள் உட்பட்ட விடயங்கள் அனைத்தையும் அறிவியலாக கவனத்தில் கொள்ளாது தமிழ் பொதுவேட்பாள் மட்டும் நிறைவேற்றதிகாரம் கொண்ட ஜனாதிபதி முறையையும்இ இலங்கையின் அரசியலமைப்பையும் அங்கீகரிப்பதாக அமைந்துவிடும் என விவாதிப்பது அதன் நம்பகத்தன்மையை பலவீனப்படுத்துகிறது.

எனவே தமிழ் மக்கள் ஒருமைப்பாட்டுடன் தேசியம் சுயநிர்ணயம் தாயகம் என்ற வரைபுக்குள் செயல்படும் விதத்தில் கிடைத்துள்ள வாய்ப்பாகவே தமிழ் பொது வேட்பாளர் விளங்குகிறது. அத்தகைய நியதிகளை கட்டமைப்பதில் சிவல் அமைப்புக்கள் மட்டுமல்லாது தமிழ் அரசியல் கட்சிகளும் ஊடகங்களும் பங்காற்ற வேண்டிய தேவை எழுந்துள்ளது. அத்தகைய நிலையை புரிந்து கொண்டு செயல்படத் தவறும் போது தமிழ் மக்களை பயன்படுத்திக் கொள்ளும் தரப்புக்கள் இலகுவாக செயல்படுவதுடன் தமிழ் மக்களது இருப்பு காணாமல் போவதற்கான வாய்ப்பு அதிகமாகவே உள்ளது. அசாத்தியமான சூழலில் சாத்தியமானவற்றை மேற்கொள்வதே அவசியமாகும்.

-பேராசிரியர் கே.ரீ.கணேசலிங்கம்-

(நன்றி: தினக்குரல்)